U18 Avrupa Basketbol Şampiyonası'nda Türkiye bugün bizleri üzdü: 66-73 Maçtan kısaca bahsetmemiz gerekirse, maçın büyük bölümü çekişme içinde geçti, bitime beş dakika kala Türkiye beş sayı farkla öne geçince maç Türkiye'ye geliyor sandık ama maç sonunda doğru pozisyonları bulan ve şansı da yanında olan takım Bosna-Hersek oldu.
Maçın büyük bölümü çekişmeli geçince dünkünün aksine oyuncuların ciddi bir maçtaki performanslarını da görmüş olduk. İnceleyelim...
Tolga Geçim: Tolga'yı izlemek büyük zevk, bugün istatistiksel olarak başarı sağlayamasa da müthiş heyecan verici bir oyuncu. Uzun boyunun yanında önemli pas yeteneği, hücum ederken bir anda topun yönünü değiştirmesi müthiş.
Egemen Güven: Egemen bugün dünden daha iyi oynadı. Takımın ilk 14 sayısının 8'ini atan Egemen toplamda 16s-7r ile oynadı, serbest atış çizgisinden daha etkili olması gerekiyor ve savunmada yeteri kadar caydırıcı değil. Egemen'in savunmada pota altında iki kişinin elinden aldığı top etkileyiciydi.
Oğulcan Baykan: Oğulcan bugün tüm şutlarında 5/10'lik bir isabet yakaladı, 13s-2r ile oynadı.
Okben Ulubay: Okben de yine skorer bir maç çıkardı, maçı 7s-3r-2a-3tç ile tamamladı. Okben hücumda bazen gereksiz zorlamalara gidiyor, kendine aşırı güvenince takımı bundan zararlı çıkıyor.
Bosna-Hersek'in yıldızlarına bakacak olursak; günün en iyisi 2 numara pozisyonunda oynayan Edin Atic oldu. Atic maçı 22s-12r-2a-2tç ile tamamladı. Nihad'ın kardeşi Nedim Djedovic 11 sayıyla oynadı ama maçın en kritik bölümünde çok kritik dış atışlara imza attı.
sahinarif88@hotmail.com
twitter: @arifsahin1
www.abcspor.com
25 Temmuz 2014 Cuma
24 Temmuz 2014 Perşembe
Türkiye U18'den büyük fark
Konya'da düzenlenen U18 Avrupa Basketbol Şampiyonası'nda Türkiye ilk maçında Çek Cumhuriyeti'ni çok rahat bir oyundan sonra 101-51'lik skorla yendi.
Maçın ilk beş dakikasından sonra açılan fark maç için konuşacak pek birşey bırakmadı, zaten bu yaş grubunda oyuncuların performanslarını yorumlamak daha iyi olacaktır.
Bugünkü rahat maçtan dolayı Türkiye tüm oyuncuları kullandı ve dakikalar oyuncular arasında dengeli bir şekilde bölüştürüldü. En az süre alan oyuncu 11:47 ile Kadir Bayram olurken en fazla sahada kalan oyundu 21:40 ile Oğulcan Baykan oldu. Göze batan performanslara bakalım:
Ege Arar: Ege özellikle maçın ilk yarısında çok iyi oynadı. Savunmada çok iyi pozisyon aldı ve uzun kollarını iyi kullandı. Ege maçı 18s- 6r(5'i hücum) -1tç- 1b ile tamamladı.
Berk Uğurlu: Turnuvanın yıldızı olması beklenen isimlerden biri olan Berk bugün oyunun iki tarafında da çok etkiliydi. Berk topu aldığında yarı alanı çok rahat bir şekilde geçiyor ve hücum takıldığında sorumluluk almaktan da çekinmiyor. Berk maçı 10s-3r-7a ile tamamladı.
Tolga Geçim: Uzun boyuna rağmen 1-2 olarak da oynayabilen ve önemli pozisyon avantajı yakalayan Tolga maçı 6s-5r-9a ile tamamladı. Tolga bu istatistiklere sadece 15 dakikada imza attı.
Doğuş Özdemiroğlu (10s-3a) ve Yiğit Arslan (8s-5r-3tç) bugünkü performanslarıyla beni olumlu anlamda şaşırtan isimler oldular, alkışı hak ettiler. Okben Ulubay beklendiği gibi bir maç çıkardı (5/7 şut-12 sayı) , Oğulcan Baykan (2/9 şut) ise takımın şut performansı en zayıf ismiydi.
sahinarif88@hotmail.com
twitter: @arifsahin1
www.abcspor.com
Maçın ilk beş dakikasından sonra açılan fark maç için konuşacak pek birşey bırakmadı, zaten bu yaş grubunda oyuncuların performanslarını yorumlamak daha iyi olacaktır.
Bugünkü rahat maçtan dolayı Türkiye tüm oyuncuları kullandı ve dakikalar oyuncular arasında dengeli bir şekilde bölüştürüldü. En az süre alan oyuncu 11:47 ile Kadir Bayram olurken en fazla sahada kalan oyundu 21:40 ile Oğulcan Baykan oldu. Göze batan performanslara bakalım:
Ege Arar: Ege özellikle maçın ilk yarısında çok iyi oynadı. Savunmada çok iyi pozisyon aldı ve uzun kollarını iyi kullandı. Ege maçı 18s- 6r(5'i hücum) -1tç- 1b ile tamamladı.
Berk Uğurlu: Turnuvanın yıldızı olması beklenen isimlerden biri olan Berk bugün oyunun iki tarafında da çok etkiliydi. Berk topu aldığında yarı alanı çok rahat bir şekilde geçiyor ve hücum takıldığında sorumluluk almaktan da çekinmiyor. Berk maçı 10s-3r-7a ile tamamladı.
Tolga Geçim: Uzun boyuna rağmen 1-2 olarak da oynayabilen ve önemli pozisyon avantajı yakalayan Tolga maçı 6s-5r-9a ile tamamladı. Tolga bu istatistiklere sadece 15 dakikada imza attı.
Doğuş Özdemiroğlu (10s-3a) ve Yiğit Arslan (8s-5r-3tç) bugünkü performanslarıyla beni olumlu anlamda şaşırtan isimler oldular, alkışı hak ettiler. Okben Ulubay beklendiği gibi bir maç çıkardı (5/7 şut-12 sayı) , Oğulcan Baykan (2/9 şut) ise takımın şut performansı en zayıf ismiydi.
sahinarif88@hotmail.com
twitter: @arifsahin1
www.abcspor.com
Anadolu Efes – Yeni sezona bakış
Türkiye Ligi’nin en fazla para harcayan iki takımından biri
olan Anadolu Efes son yıllarda harcadığı paranın karşılığını alamıyor. Son beş
yıla baktığımızda ligde iki kez ikinci olabilen Efes Euroleague’de ise son beş
yılda sadece bir kez çeyrek finale yükselebildi. Bunun en önemli nedenleri
yanlış transferler ve belki de daha önemlisi doğru koç seçimleri olmasına
rağmen sabır gösterilmemesi ve koçların erkenden gönderilmesi oldu.
Yeni Sezon
Anadolu
Efes için yeni sezon geçtiğimiz sezon başladı diyebiliriz. Euroleague Top16
başlamadan önce Mahmuti’nin yerine Angelou göreve getirildi ve gelecek sezon
için adımlar atılmaya başlandı. İlk olarak, skorer oyuncu yeteneklerine sahip
olan ama takım ruhundan bihaber olan Scotty Hopson takımdan gönderildi. Semih
Erden’e birkaç kez şans verildi ama verilen şansları iyi kullanamadı. Sezonun
belki de en önemli gelişmesi Cedi Osman oldu. Mahmuti döneminde de kadroda yer
alan Cedi Angelou’nun göreve gelmesinden sonra daha fazla oynama şansı buldu ve
bu fırsatı iyi değerlendirdi.
Anadolu
Efes Haziran ayında beklediği gibi Dusko Ivkovic’le anlaştı. Ivkovic’in gelir
gelmez ilk açıklaması ‘’Yetenekli genç
Türklerin gelişimine yardımcı olmak istiyorum.’’ oldu. Geçtiğimiz günlerde de Ivkovic’in yardımcısı
olarak Ahmet Çakı’nın ismi açıklandı. Ivkovic’in Efes’te Olympiakos tarzı bir
yapı kurmak istediği görülüyor. Olympiakos’ta Sloukas-Mantzaris-Papanikolau
gibi önemli gençler Ivkovic döneminde A Takım’a çıktılar, Ivkovic görevden ayrılırken
de takımı Bartzokas gibi sistemi iyi bilen bir koça teslim etti. Ivkovic’in en
azından ilk sezon için ligde şampiyonluk-Euroleague’de final-four
hedeflemediğini söyleyebilirim ki zaten hedefi o olsaydı, yabancı transferinde
daha önemli yıldızlar transfer edilirdi. Ligde ve kupada şampiyonluk,
Euroleague’de üst seviye başarı için çalışılacaktır ama gerçek beklentinin
gelecek sezona kaydırılacağını düşünüyorum.
Kadro
Efes’in
kadrosu büyük ölçüde değişti. Yerli genç oyuncular Doğuş Balbay-Cedi
Osman-Birkan Batuk-Deniz Kılıçlı-Emircan Koşut kadroda kalırken yabancılardan
sadece Milko Bjelica takımda kaldı. Pivot bölgesine Avrupa’nın en iyi beş
pivotundan ikisi transfer edildi; Stephane Lasme ve Nenad Krstic. Görev
adamları Perperoglou-Janning-Draper ve Ivkovic’in gelecek vizyonunun en önemli
parçası Dario Saric de takımın diğer yabancı transferleri oldular. Sonuçta bu
yıl böyle bir rotasyon göreceğiz:
Dontaye
Draper – Doğuş Balbay
Matt
Janning – Birkan Batuk
Cedi Osman
– Stratos Perperoglou – Okben Ulubay
Dario Saric
– Milko Bjelica – Deniz Kılıçlı
Stephane
Lasme – Nenad Krstic – Emircan Koşut
Bu isimle
haricinde Burak Can Yıldızlı ve Furkan Korkmaz gibi oyuncuları da izleme
olanağımız olabilir.
Cedi
Osman’ı ilk beş rotasyonuna yerleştirdim, bence Ivkovic de böyle
uygulayacaktır. Cedi’nin daha tecrübeli olan oyuncularla birlikte oynaması,
Perperoglou’nun ise ikinci beşe liderlik edecek olan oyuncu olması önemli olur.
Türkiye
Ligi’nde bu sezon uygulanacak olan yabancı kontenjanından dolayı Milko
Bjelica’nın lig maçlarında tribüne çıkmasını bekliyorum. Eğer ki bir sakatlık
olmazsa durum muhtemelen böyle olacaktır.
Euroleague’de
Anadolu Efes ilk turda Real Madrid-Zalgiris Kaunas-Nizhny Novgorod-Dinamo
Sassari-elemelerden gelecek takım (muhtemelen Unics Kazan) ile A Grubu’nda yer
alıyor. Euroleague ilk turunda birinci olmakla dördüncü olmak arasında hiçbir
fark olmadığını akılda tutmak gerekiyor. Efes Nizhny-Zalgiris-Sassari
takımlarını rahat bir şekilde geçebilecek kapasitede, ilk turda alınması
muhtemel yenilgiler karşısında panik yapmamak gerekir. Başka bir hatırlatma
daha; Olympiakos 2012 yılında Euroleague şampiyonu olurken ilk tur grubunda
dört yenilgi almıştı.
sahinarif88@hotmail.com
twitter.com/arifsahin1
23 Temmuz 2014 Çarşamba
GALATASARAY - Rapid Wien maçı ve ötesi
Galatasaray sezonun ilk ciddi sayılabilecek hazırlık maçına çıktı ve sahadan 1-3'lük yenilgiyle ayrıldı.
Ciddi sayılabilir dedik ama aslında üç sebepten dolayı çok denk bir karşılaşma değildi; birincisi Avusturya Ligi'nin başlamış olması ve fizik olarak Wien'in oldukça üstün olması, ikincisi Galatasaray'ın Dünya Kupası'nda forma giyen önemli oyuncularından yoksun olması ve en önemlisi bu maçın sonuçta bir hazırlık maçı olması.
Bu maç oyuncuların performanslarını görmek açısından bir ölçüt olmasa da Prandelli'nin taktiksel dizilişini görmek için önemli bir sınav oldu.
Taktiksel Anlayış
Cesare Prandelli İtalya Milli Takımı'nda oynattığı 4-2-3-1 sistemini Galatasaray'a da oynatmaya çalışıyor. Bugünkü diziliş şu şekilde oldu;
Eray
Veysel Chedjou H.Balta A.Telles
Selçuk Melo
Olcan E.Çolak Bruma
Burak
Lig maçlarında Eray-Muslera ve Emre-Sneijder değişikliklerinin olması muhtemel. Semih'i ise Mancini'nin kullanmaya çalıştığı gibi sağ bek olarak kullanmaya çalışacağını düşünüyorum Prandelli'nin. Bu durumda ise yeni bir sorun çıkıyor. Galatasaray'ın başı geçen yıl olduğu gibi 'yabancı kontenjanı kuralı'ndan ağrıyacak gibi duruyor. Takım yapısına en uygun olan ilk 11 sahaya çıkarsa sahada 6 yabancı oluyor, 5+3 kuralından dolayı bunun uygulanması mümkün değil. Muslera-Melo-Sneijder'in sağlıklı oldukları müddetçe kesinlikle ilk 11'de olacaklarını düşünüyorum. Geriye kalan yabancılar Aurelien Chedjou/yeni yabancı - Alex Telles - Nordin Amrabat/Bruma . Eboue-Dany-Ontivero'nun takımdan ayrılmasını bekliyorum. Muhtemelen savunmanın ortasında da bir yabancı oynayacaktır, bu durumda sol kanatta bir yerli-bir yabancı izleyeceğiz Galatasaray'da.
Geçen sezon Roberto Mancini de 4-2-3-1 sistemini uygulamaya çalışmıştı ama elindeki kadro bu sistemi uygulamaya hiç müsait değildi. Bruma'nın sakatlığında Burak/Umut'u kanatlarda kullanmaya çalıştı ama istediği verimi alamadı, Selçuk-Sneijder de sezonun ikinci yarısında vitesi düşürünce Mancini kafasındaki sistemi uygulayamadı.
Yeni Transfer
Sansasyonel haberlerde Balotelli-Giaccherini-Giovinco gibi transfer hedeflerinin isimleri geçiyor ama Sneijder takımda kaldığı müddetçe bu isimlerden birinin transfer edileceğini sanmıyorum. Sneijder takımdan ayrılırsa aynı pozisyon için Giovinco transfer edilir ama Sneijder'in yerini Giovinco'nun doldurmasını beklemek de oldukça iyi niyetli bir bekleyiş olur. Muhtemel yeni transferin savunma bölgesine yapılacağını düşünüyorum. Malum, Prandelli göreve gelir gelmez Eboue'yi kadro dışı bıraktı, geçen sezonki performansını izlediyse Dany'yi de kadroda düşünmemesi normal olur. Hakan Balta'nın da savunmanın ortasında bütün sezon iyi performans göstermesini beklemek hayalcilik olur. Bu açıdan bakarsak transfer hedeflerinden en gerçekçi olan Gabriel Paletta. Paletta olmazsa da savunmanın ortasında oynayacak -muhtemel İtalyan- bir oyuncununu transfer edilmesini bekliyorum.
www.abcspor.com
sahinarif88@hotmail.com
twitter.com/arifsahin1
Ciddi sayılabilir dedik ama aslında üç sebepten dolayı çok denk bir karşılaşma değildi; birincisi Avusturya Ligi'nin başlamış olması ve fizik olarak Wien'in oldukça üstün olması, ikincisi Galatasaray'ın Dünya Kupası'nda forma giyen önemli oyuncularından yoksun olması ve en önemlisi bu maçın sonuçta bir hazırlık maçı olması.
Bu maç oyuncuların performanslarını görmek açısından bir ölçüt olmasa da Prandelli'nin taktiksel dizilişini görmek için önemli bir sınav oldu.
Taktiksel Anlayış
Cesare Prandelli İtalya Milli Takımı'nda oynattığı 4-2-3-1 sistemini Galatasaray'a da oynatmaya çalışıyor. Bugünkü diziliş şu şekilde oldu;
Eray
Veysel Chedjou H.Balta A.Telles
Selçuk Melo
Olcan E.Çolak Bruma
Burak
Lig maçlarında Eray-Muslera ve Emre-Sneijder değişikliklerinin olması muhtemel. Semih'i ise Mancini'nin kullanmaya çalıştığı gibi sağ bek olarak kullanmaya çalışacağını düşünüyorum Prandelli'nin. Bu durumda ise yeni bir sorun çıkıyor. Galatasaray'ın başı geçen yıl olduğu gibi 'yabancı kontenjanı kuralı'ndan ağrıyacak gibi duruyor. Takım yapısına en uygun olan ilk 11 sahaya çıkarsa sahada 6 yabancı oluyor, 5+3 kuralından dolayı bunun uygulanması mümkün değil. Muslera-Melo-Sneijder'in sağlıklı oldukları müddetçe kesinlikle ilk 11'de olacaklarını düşünüyorum. Geriye kalan yabancılar Aurelien Chedjou/yeni yabancı - Alex Telles - Nordin Amrabat/Bruma . Eboue-Dany-Ontivero'nun takımdan ayrılmasını bekliyorum. Muhtemelen savunmanın ortasında da bir yabancı oynayacaktır, bu durumda sol kanatta bir yerli-bir yabancı izleyeceğiz Galatasaray'da.
Geçen sezon Roberto Mancini de 4-2-3-1 sistemini uygulamaya çalışmıştı ama elindeki kadro bu sistemi uygulamaya hiç müsait değildi. Bruma'nın sakatlığında Burak/Umut'u kanatlarda kullanmaya çalıştı ama istediği verimi alamadı, Selçuk-Sneijder de sezonun ikinci yarısında vitesi düşürünce Mancini kafasındaki sistemi uygulayamadı.
Yeni Transfer
Sansasyonel haberlerde Balotelli-Giaccherini-Giovinco gibi transfer hedeflerinin isimleri geçiyor ama Sneijder takımda kaldığı müddetçe bu isimlerden birinin transfer edileceğini sanmıyorum. Sneijder takımdan ayrılırsa aynı pozisyon için Giovinco transfer edilir ama Sneijder'in yerini Giovinco'nun doldurmasını beklemek de oldukça iyi niyetli bir bekleyiş olur. Muhtemel yeni transferin savunma bölgesine yapılacağını düşünüyorum. Malum, Prandelli göreve gelir gelmez Eboue'yi kadro dışı bıraktı, geçen sezonki performansını izlediyse Dany'yi de kadroda düşünmemesi normal olur. Hakan Balta'nın da savunmanın ortasında bütün sezon iyi performans göstermesini beklemek hayalcilik olur. Bu açıdan bakarsak transfer hedeflerinden en gerçekçi olan Gabriel Paletta. Paletta olmazsa da savunmanın ortasında oynayacak -muhtemel İtalyan- bir oyuncununu transfer edilmesini bekliyorum.
www.abcspor.com
sahinarif88@hotmail.com
twitter.com/arifsahin1
U18 Avrupa Basketbol Şampiyonası öncesi
Konya'da düzenlenecek olan U18 Avrupa Basketbol Şampiyonası 24 Temmuz Perşembe günü başlıyor. Turnuva başlamadan önce bir tanıtım yazısı yazmak istedim...
Format
Turnuvanın formatı bildiğimiz gibi. İlk turda 4'erli 4 grup var. Bu gruplarda ilk üç sırayı alan takımlar yan grupta ilk 3 sırayı alan takımlarla birleşiyorlar ve ikinci tur grubunu oluşturuyorlar. Sonra da çapraz eşleşmelerle finale gidiliyor.
Türkiye
Geçen yılın şampiyonu Türkiye bu başarısını bu yıl da sürdürdü ve temel olarak aynı jenerasyon U20 Avrupa Basketbol Şampiyonası'nı da kazandı. Bu turnuva ilk kez ülkemizde düzenleniyor. Öncelikle Türkiye'nin kadrosuna bakalım...
Kadro
Türkiye'nin rotasyonun şu şekilde olması muhtemel:
PG - Berk Uğurlu - Kaan Sarıaslan
SG - Furkan Korkmaz - Oğulcan Baykan
SF - Okben Ulubay - Tolga Geçim
PF - Ege Arar - Oğuzhan Çakmak
C - Egemen Güven - Ayberk Olmaz
Oyun kurucularda çok şanslıyız, U20 takımında Kartal o sorumluluğu tek başına yüklenmek zorunda kalıyordu, burada ise zaten Fenerbahçe Ülker'de iyi bir sezon sonu geçiren Berk Uğurlu ile TED'in çok şeyler beklediği Kaan Sarıaslan'a sahibiz. Geçtiğimiz sezonun ikinci yarısından sonra açılan ve ligde toplam 20 maçta oynayan Berk özellikle asist rakamlarıyla etkileyiciydi. Euroleague NIJT'te de müthiş olduğunu söyleyebiliriz, top kayıpları sayısı yüksek olmasa çok daha iyi olacak. Kaan ise bu sezon Valters-Rasic'in arkasında fazla süre bulamadı, bu sezon daha fazla süre alması bekleniyor.
Furkan-Oğulcan ikilisi sezonu Efes'in pilot takımı olan Pertevniyal'de geçirdiler. Bu sezon fazla süre almayan Furkan '97 neslinin Avrupa'da en iyi oyuncularından biri olarak gösteriliyor. Cedi Osman gibi sahanın her tarafında etkili olabilen bir isim, savunmasını da biraz geliştirirse üst seviyeye çıkar. Oğulcan bu yıl daha fazla süre buldu ve bu süreleri iyi değerlendirdiğini söyleyebiliriz. Dış şutlarda zorlanan Oğulcan ribaundlara önemli katkı veriyor, üç numaraya da kayabilir.
'96lı Okben Ulubay bu neslin en çok beklenti içine girilen oyuncusu. Okben de sezonu Pertevniyal'de geçirdi. Diğer arkadaşlarına göre daha fazla süre alan Okben oldukça iyi istatistikler de üretti. Çıktığı maçların yarısında çift haneli skorlar üreten Okben Ankara DSİ maçında 38s-7r-4a ile oynayarak müthiş bir istatistiğe imza attı. TBL'de de Efes formasıyla 4 maça çıkan Okben bu maçlarda fazla süre alamadı ama önemli deneyim kazandı. Tolga Geçim ise Banvit'le sözleşmeli ve bu yılı Bandırma Kırmızı'da geçirdi. 2.05 boyundaki Tolga'nın çok ilginç bir oyuncu olduğunu söylemeliyiz. Bandırma'da zaman zaman oyun kurucu olarak da oynatılan Tolga pivot dışındaki tüm pozisyonlarda oynayabiliyor. Bu yıl Pertevniyal karşısında 11s-9r-10a ile triple-double'ı kılpayı kaçırdığı bir maç var, Genç Erkekler Şampiyonası'nda ise Fenerbahçe karşısında 19s-8r-7a ile oynamıştı. Bu turnuvada 4 numaradaki eksiğimiz düşünüldüğünde Tolga'nın zaman zaman 4 numara olarak kullanılacağını düşünüyorum.
2.06 boyundaki Ege Arar Galatasaray altyapısından yetişti. Bu sezon ciddi bir ligde oynayamadı ama bu yaş kategorisinin en önemli isimlerinden biri olarak parladı. Genç Erkekler Şampiyonası'nda maç başına ortalama 17 ribaund aldı, hücumdaki bitiricilik sıkıntısı nedeniyle tarz olarak Emircan Koşut'a benzetebiliriz. Geçtiğimiz yıl TB2L'de İstanbul DSİ forması giyen Oğuzhan Çakmak takımda önemli süre alamadı ama özellikle ribaund katkısıyla dikkat çekiyor.
Bu yaş grubunun en önemli uzunu olarak gösterilen oyuncu 2.09 boyundaki Egemen Güven. Pınar Karşıyaka'da forma giyen Egemen bu yıl TBL'de sekiz maça çıktı ve 10 dakikanın üzerinde süre aldığı iki maçta etkileyici olduğunu söyleyebiliriz. Genç Erkekler'de tek maç oynayan Egemen o maçta neredeyse mükemmeldi: 25s-12r-2a ile oynamıştı MMP'ye karşı. Fenerbahçe Ülker forması giyen Ayberk Olmaz özellikle geçtiğimiz yıl oynanan hazırlık maçlarıyla dikkat çekti. Geçtiğimiz yıl hem Genç Erkekler şampiyonası'nda etkileyiciydi, daha önemlisi Euroleague NIJT'te forma giydi ve iki kez double-double yapmayı başardı.
Rakipler
Türkiye ilk turda Çek Cumhuriyeti, Bosna-Hersek ve Yunanistan'la birlikte C Grubu'nda mücadele edecek. İkinci tur grubunda ise ispanya-Sırbistan-Rusya ile zorlu mücadeleler bizleri bekliyor.
Yıldız Adayları
Turnuva öncesi diğer dikkat çeken isimler Yunanistan'dan Charalampopoulos-Mitoglou, Belçika'dan Thomas Akyazılı, maçlar oynandıkça muhtemel yıldız adaylarını daha net göreceğiz.
www.abcspor.com
sahinarif88@hotmail.com
twitter.com/arifsahin1
Format
Turnuvanın formatı bildiğimiz gibi. İlk turda 4'erli 4 grup var. Bu gruplarda ilk üç sırayı alan takımlar yan grupta ilk 3 sırayı alan takımlarla birleşiyorlar ve ikinci tur grubunu oluşturuyorlar. Sonra da çapraz eşleşmelerle finale gidiliyor.
Türkiye
Geçen yılın şampiyonu Türkiye bu başarısını bu yıl da sürdürdü ve temel olarak aynı jenerasyon U20 Avrupa Basketbol Şampiyonası'nı da kazandı. Bu turnuva ilk kez ülkemizde düzenleniyor. Öncelikle Türkiye'nin kadrosuna bakalım...
Kadro
Türkiye'nin rotasyonun şu şekilde olması muhtemel:
PG - Berk Uğurlu - Kaan Sarıaslan
SG - Furkan Korkmaz - Oğulcan Baykan
SF - Okben Ulubay - Tolga Geçim
PF - Ege Arar - Oğuzhan Çakmak
C - Egemen Güven - Ayberk Olmaz
Oyun kurucularda çok şanslıyız, U20 takımında Kartal o sorumluluğu tek başına yüklenmek zorunda kalıyordu, burada ise zaten Fenerbahçe Ülker'de iyi bir sezon sonu geçiren Berk Uğurlu ile TED'in çok şeyler beklediği Kaan Sarıaslan'a sahibiz. Geçtiğimiz sezonun ikinci yarısından sonra açılan ve ligde toplam 20 maçta oynayan Berk özellikle asist rakamlarıyla etkileyiciydi. Euroleague NIJT'te de müthiş olduğunu söyleyebiliriz, top kayıpları sayısı yüksek olmasa çok daha iyi olacak. Kaan ise bu sezon Valters-Rasic'in arkasında fazla süre bulamadı, bu sezon daha fazla süre alması bekleniyor.
Furkan-Oğulcan ikilisi sezonu Efes'in pilot takımı olan Pertevniyal'de geçirdiler. Bu sezon fazla süre almayan Furkan '97 neslinin Avrupa'da en iyi oyuncularından biri olarak gösteriliyor. Cedi Osman gibi sahanın her tarafında etkili olabilen bir isim, savunmasını da biraz geliştirirse üst seviyeye çıkar. Oğulcan bu yıl daha fazla süre buldu ve bu süreleri iyi değerlendirdiğini söyleyebiliriz. Dış şutlarda zorlanan Oğulcan ribaundlara önemli katkı veriyor, üç numaraya da kayabilir.
'96lı Okben Ulubay bu neslin en çok beklenti içine girilen oyuncusu. Okben de sezonu Pertevniyal'de geçirdi. Diğer arkadaşlarına göre daha fazla süre alan Okben oldukça iyi istatistikler de üretti. Çıktığı maçların yarısında çift haneli skorlar üreten Okben Ankara DSİ maçında 38s-7r-4a ile oynayarak müthiş bir istatistiğe imza attı. TBL'de de Efes formasıyla 4 maça çıkan Okben bu maçlarda fazla süre alamadı ama önemli deneyim kazandı. Tolga Geçim ise Banvit'le sözleşmeli ve bu yılı Bandırma Kırmızı'da geçirdi. 2.05 boyundaki Tolga'nın çok ilginç bir oyuncu olduğunu söylemeliyiz. Bandırma'da zaman zaman oyun kurucu olarak da oynatılan Tolga pivot dışındaki tüm pozisyonlarda oynayabiliyor. Bu yıl Pertevniyal karşısında 11s-9r-10a ile triple-double'ı kılpayı kaçırdığı bir maç var, Genç Erkekler Şampiyonası'nda ise Fenerbahçe karşısında 19s-8r-7a ile oynamıştı. Bu turnuvada 4 numaradaki eksiğimiz düşünüldüğünde Tolga'nın zaman zaman 4 numara olarak kullanılacağını düşünüyorum.
2.06 boyundaki Ege Arar Galatasaray altyapısından yetişti. Bu sezon ciddi bir ligde oynayamadı ama bu yaş kategorisinin en önemli isimlerinden biri olarak parladı. Genç Erkekler Şampiyonası'nda maç başına ortalama 17 ribaund aldı, hücumdaki bitiricilik sıkıntısı nedeniyle tarz olarak Emircan Koşut'a benzetebiliriz. Geçtiğimiz yıl TB2L'de İstanbul DSİ forması giyen Oğuzhan Çakmak takımda önemli süre alamadı ama özellikle ribaund katkısıyla dikkat çekiyor.
Bu yaş grubunun en önemli uzunu olarak gösterilen oyuncu 2.09 boyundaki Egemen Güven. Pınar Karşıyaka'da forma giyen Egemen bu yıl TBL'de sekiz maça çıktı ve 10 dakikanın üzerinde süre aldığı iki maçta etkileyici olduğunu söyleyebiliriz. Genç Erkekler'de tek maç oynayan Egemen o maçta neredeyse mükemmeldi: 25s-12r-2a ile oynamıştı MMP'ye karşı. Fenerbahçe Ülker forması giyen Ayberk Olmaz özellikle geçtiğimiz yıl oynanan hazırlık maçlarıyla dikkat çekti. Geçtiğimiz yıl hem Genç Erkekler şampiyonası'nda etkileyiciydi, daha önemlisi Euroleague NIJT'te forma giydi ve iki kez double-double yapmayı başardı.
Rakipler
Türkiye ilk turda Çek Cumhuriyeti, Bosna-Hersek ve Yunanistan'la birlikte C Grubu'nda mücadele edecek. İkinci tur grubunda ise ispanya-Sırbistan-Rusya ile zorlu mücadeleler bizleri bekliyor.
Yıldız Adayları
Turnuva öncesi diğer dikkat çeken isimler Yunanistan'dan Charalampopoulos-Mitoglou, Belçika'dan Thomas Akyazılı, maçlar oynandıkça muhtemel yıldız adaylarını daha net göreceğiz.
www.abcspor.com
sahinarif88@hotmail.com
twitter.com/arifsahin1
TIM DUNCAN-THE BIG FUNDAMENTAL
Tim Duncan.. smaç bastığında rakibe saygısızlık etmiş gibi hisseden,
hatta smaç bastığına adeta pişman olup üzülen bir adam o, böyle bir sporcu.
Basketbolu bir yana -tabi ki basketbolu hakkında da çok fazla konuşacağız- ama
bundan önce karakteriyle o kadar büyük bir oyuncu, o kadar büyük bir insan ki
Tim Duncan, böyle bir süperstarın bile bu kadar egosuz, bu kadar sadık, bu
kadar doğal, bu kadar mazbut, bu kadar ‘bizden’ olabileceğini parke içinde ve
dışında bizlere gösteriyor. Bize
‘böyleleri de cidden olabiliyormuş’ dedirtiyor, umut veriyor bize. Tim Duncan
NBA’in en büyük isimlerinden ve en büyük karakterlerinden biri. Kişiliğiyle
ilgili bu kadar övdükten sonra biraz da oyunundan bahsedelim. 17 yıldır bu
ligde Duncan, ve sayısız başarılara imza atmış bir oyuncu. Tam 6 kez final oynadı, bunların 5’ini kazandı ve
bunların 3’ünde Final’lerin MVP’si olmayı başardı.
Kariyerine David Robinson gibi NBA’in gelmiş geçmiş en define vücutlarından birine sahip muazzam bir uzunla birlikte başlaması onun için büyük bir şanstı. David Robinson, Quadruple Double yapmayı başaran 4 oyuncudan biri, dile kolay (aslında dile de zor) Quadruple Double! Duncan, Robinson’la birlikte o efsanevi ‘İkiz Kuleler’in’ 2 parçasından birini oluşturdu. NBA’in en iyi ikililerinden biri olan Duncan&Robinson, en iyi uzun ikililer olarak düşünürsekte en iyisi diyebiliriz, 2. Yıllarında NBA şampiyonluğuna ulaştılar ve Duncan henüz 22 yaşında Final’lerin MVP’si olmayı başardı. Ve bu yılın ardından kırdığı rekorlara ufak bir göz atacak olursak, NBA Playoff'larda en çok süre alan, en çok double-double yapan oyuncu, en çok blok vuran oyuncu, en çok savunma ribaundu alan oyuncu, en çok ribaund alan 3. oyuncu, en çok sayı atan 5. oyuncu, Manu Ginobili ve Tony Parker ile NBA Playoff tarihinin en çok maç kazanan üçlüsü olmayı başardı. Bu istatistiklerin sadece playoff bazında olduğunu hatırlatalım. Yazılarımı çok fazla istatistik kullanarak yazmayı sevmiyorum, bu yüzden Duncan’ın kariyerine ve oyununa biraz daha kelimeleri kullanarak bakalım.
Mükemmel bir Fundamental’a sahip öncelikle, bir uzun için özellikle, zaten lakabı da boşuna ‘The Big Fundamental’ değil tabiki. Bunun yanında muazzam bir pasör, zaten Duncan’ın aslında oyun kurucu olmak istediğini ve antremanlarda hep oyun kurucu olmaya çalıştığını, oyun kuruculuk yapmak istediğini duymuşsunuzdur. NBA tarihinin en iyi savunmacılarından biri olduğunu söylemek hiç abartı kaçmayacaktır, ve bu savunmayı atletizmiyle enerjisiyle falan değil, üstün basketbol ve pozisyon bilgisiyle yapıyor. Bu açıdan çok daha değerli ve özel Duncan’ın yaptığı savunma. Çok hızlı bir oyuncu değil Duncan, fakat bir uzun için çok da yavaş sayılmaz, hatta bir uzun için yeterli hızı var, fakat hızından çok çabukluğu ön planda Duncan’ın. Özellikle post oyunlarında, yaptığı dönüşlerle rakibini bir anda saf dışı bırakabilen bir oyuncu. Oyununun tek eksiği olarak da gücünü fazla kullanmaması ve atletizmini söyleyebiliriz. Gücünü fazla kullanmaması onun için sorun değil, çünkü buna ihtiyaç duymuyor, sahip olduğu inanılmaz çabukluğu, o klasikleşmiş ‘bank-shot’ları ve mükemmel post oyunlarıyla hücumda yeterince etkin, savunmada da sahip olduğu basketbol ve pozisyon bilgisi ona fazlasıyla yetiyor. Duncan’ın tek eksik noktası olarak atletizmini görüyorum. Ama atletik bir Duncan’ı da hayal dahi edemiyorum! Basketbol bilgisi, tekniği, pozisyon bilgisi, fundamental’i bu kadar üst seviyede olan bir oyuncunun birde çok iyi bir atletizme sahip olması, özellikle bu oyuncu birde PF ise, gerçekten çok akıl almaz gibi duruyor. Tim Duncan 2011-2012 sezonuna kadar kariyerinde hep belli bir seviyede oynadı, hep çok iyiydi. Fakat 2011-2012 sezonunda gerçekten bir çöküş yaşadı, hatta emeklilik zamanı artık geldi denmeye başlanmıştı. Duncan o sezondan sonra tekrar kendine geldi, iki sezon üst üste Spurs’le final oynadı, birini alıp tekrar verdi ve diğerini dünyanın en iyi basketbolunu oynayarak kazandılar.
Evet,kesinlikle Spurs’ün bu sezon oynadığı basketbol gelinebilecek en üst noktaydı, ya da o noktaya çok fazla yakındı. Bu yapının içinde Duncan çok önemli bir parçaydı, fakat bu yapının içinde en önemlisi olamazdı, çünkü bu yapının içinde eğer ‘en önemli’ denilebilecek bir parça olsaydı, bu kadar başarılı olamazdı. Popovich takımı o kadar ‘takım’ olarak oynattı ki, bu yapının içerisinde 5. ve son maçta Patty Mills bile muazzam şut attı ve aynı derecede katkı verdi, evet Patty Mills!
Peki Duncan, bu kadar mükemmel bir oyuncu ve mükemmel bir karakter, NBA tarihinin en iyi PF’si! Neden bu kadar gözden uzak, neden Blake Griffin bu kadar ilgi görürken, Duncan aynı ilgiyi göremiyor, neden Kobe Bryant’la Lebron James’in yüzükleri tartışılırken, Duncan olaya dahil olmuyor. Bunun için bir kaç madde sayabiliriz. En önemlisi Duncan’ın basketbolu tekniğiyle oynayan bir oyuncu olup, çok fazla uçup kaçan, göze hoş gelen smaçlar basan bir oyuncu olmaması. Bir başka madde ise sadece San Antonio için oynamış ve oynuyor olması. Çünkü San Antonio çok büyük bir şehir değil, New York-Los Angeles-Chicago-Boston- şehirlerinden birinde ya da bu derece büyük bir markette oynasaydı Duncan, çok daha fazla ilgi gören bir oyuncu olabilirdi. Bir başka madde ise oyun karakteri ve kişiliği. Duncan sadece oyununu oynayan, kavgayla gürültüyle hiç işi olmayan, basına iyi ya da kötü yönde kullanabilecek demeçler vermeyen, özel hayatıyla göz önünde olacak bir oyuncu ve bir insan değil. Bütün bu maddeler birleşince Duncan hakettiği ilginin çok daha altında bir ilgi görüyor, basketboluyla ne Kobe’den, ne Shaq’tan daha az ilgi görecek bir oyuncu değil. Duncan’ın kariyeriyle ilgili bir yazı yazmaya kalkarsak, ve bu yazı eksiksiz olsun istersek yazacağımız bu yazı yıllarımızı alacaktır. Ve ben tabiki bu yazıyı yıllarca yazmayacağım bu yüzden biraz toparlamak istiyorum. Tim Duncan gerek oyunuyla, gerek karakteriyle kendini bütün dünyaya sevdirmiş, Spurs’ün en büyük rakibinin taraftarlarına bile(texas derbisi olarak Dallas Diyebiliriz.) kendini sevdirmiş, ve bütün dünya tarafından çok büyük bir saygı gören bir oyuncu. Ve bunların hepsini fazlasıyla hakediyor Tim Duncan. Kariyerinin sonlarına geldiğini hepimiz biliyoruz, kendiside bu seneki finallerde bunu belirtmişti, ve bu sene o duygularını hiç dışarı vurmayan Duncan’ın biraz daha çocuk olduğunu, biraz daha fazla zevk almak için oynadığını hepimiz gördük. Bu kadar önemli bir superstar’ı canlı olarak izleyebildiğimiz için çok şanslıyız, ilerde çocuklarımıza hatta torunlarımıza anlatabileceğimiz, örnek gösterebileceğimiz bir oyuncu, bir karakter. Tim Duncan’a kalan kariyerinde ve hayatında çok içten bir şekilde sağlık ve mutluluk diliyorum. İyiki varsın The Big Fundamental, ve asla unutulmayacaksın, çünkü efsaneler asla ölmez…
Eren SÖZEN
Kariyerine David Robinson gibi NBA’in gelmiş geçmiş en define vücutlarından birine sahip muazzam bir uzunla birlikte başlaması onun için büyük bir şanstı. David Robinson, Quadruple Double yapmayı başaran 4 oyuncudan biri, dile kolay (aslında dile de zor) Quadruple Double! Duncan, Robinson’la birlikte o efsanevi ‘İkiz Kuleler’in’ 2 parçasından birini oluşturdu. NBA’in en iyi ikililerinden biri olan Duncan&Robinson, en iyi uzun ikililer olarak düşünürsekte en iyisi diyebiliriz, 2. Yıllarında NBA şampiyonluğuna ulaştılar ve Duncan henüz 22 yaşında Final’lerin MVP’si olmayı başardı. Ve bu yılın ardından kırdığı rekorlara ufak bir göz atacak olursak, NBA Playoff'larda en çok süre alan, en çok double-double yapan oyuncu, en çok blok vuran oyuncu, en çok savunma ribaundu alan oyuncu, en çok ribaund alan 3. oyuncu, en çok sayı atan 5. oyuncu, Manu Ginobili ve Tony Parker ile NBA Playoff tarihinin en çok maç kazanan üçlüsü olmayı başardı. Bu istatistiklerin sadece playoff bazında olduğunu hatırlatalım. Yazılarımı çok fazla istatistik kullanarak yazmayı sevmiyorum, bu yüzden Duncan’ın kariyerine ve oyununa biraz daha kelimeleri kullanarak bakalım.
Mükemmel bir Fundamental’a sahip öncelikle, bir uzun için özellikle, zaten lakabı da boşuna ‘The Big Fundamental’ değil tabiki. Bunun yanında muazzam bir pasör, zaten Duncan’ın aslında oyun kurucu olmak istediğini ve antremanlarda hep oyun kurucu olmaya çalıştığını, oyun kuruculuk yapmak istediğini duymuşsunuzdur. NBA tarihinin en iyi savunmacılarından biri olduğunu söylemek hiç abartı kaçmayacaktır, ve bu savunmayı atletizmiyle enerjisiyle falan değil, üstün basketbol ve pozisyon bilgisiyle yapıyor. Bu açıdan çok daha değerli ve özel Duncan’ın yaptığı savunma. Çok hızlı bir oyuncu değil Duncan, fakat bir uzun için çok da yavaş sayılmaz, hatta bir uzun için yeterli hızı var, fakat hızından çok çabukluğu ön planda Duncan’ın. Özellikle post oyunlarında, yaptığı dönüşlerle rakibini bir anda saf dışı bırakabilen bir oyuncu. Oyununun tek eksiği olarak da gücünü fazla kullanmaması ve atletizmini söyleyebiliriz. Gücünü fazla kullanmaması onun için sorun değil, çünkü buna ihtiyaç duymuyor, sahip olduğu inanılmaz çabukluğu, o klasikleşmiş ‘bank-shot’ları ve mükemmel post oyunlarıyla hücumda yeterince etkin, savunmada da sahip olduğu basketbol ve pozisyon bilgisi ona fazlasıyla yetiyor. Duncan’ın tek eksik noktası olarak atletizmini görüyorum. Ama atletik bir Duncan’ı da hayal dahi edemiyorum! Basketbol bilgisi, tekniği, pozisyon bilgisi, fundamental’i bu kadar üst seviyede olan bir oyuncunun birde çok iyi bir atletizme sahip olması, özellikle bu oyuncu birde PF ise, gerçekten çok akıl almaz gibi duruyor. Tim Duncan 2011-2012 sezonuna kadar kariyerinde hep belli bir seviyede oynadı, hep çok iyiydi. Fakat 2011-2012 sezonunda gerçekten bir çöküş yaşadı, hatta emeklilik zamanı artık geldi denmeye başlanmıştı. Duncan o sezondan sonra tekrar kendine geldi, iki sezon üst üste Spurs’le final oynadı, birini alıp tekrar verdi ve diğerini dünyanın en iyi basketbolunu oynayarak kazandılar.
Evet,kesinlikle Spurs’ün bu sezon oynadığı basketbol gelinebilecek en üst noktaydı, ya da o noktaya çok fazla yakındı. Bu yapının içinde Duncan çok önemli bir parçaydı, fakat bu yapının içinde en önemlisi olamazdı, çünkü bu yapının içinde eğer ‘en önemli’ denilebilecek bir parça olsaydı, bu kadar başarılı olamazdı. Popovich takımı o kadar ‘takım’ olarak oynattı ki, bu yapının içerisinde 5. ve son maçta Patty Mills bile muazzam şut attı ve aynı derecede katkı verdi, evet Patty Mills!
Peki Duncan, bu kadar mükemmel bir oyuncu ve mükemmel bir karakter, NBA tarihinin en iyi PF’si! Neden bu kadar gözden uzak, neden Blake Griffin bu kadar ilgi görürken, Duncan aynı ilgiyi göremiyor, neden Kobe Bryant’la Lebron James’in yüzükleri tartışılırken, Duncan olaya dahil olmuyor. Bunun için bir kaç madde sayabiliriz. En önemlisi Duncan’ın basketbolu tekniğiyle oynayan bir oyuncu olup, çok fazla uçup kaçan, göze hoş gelen smaçlar basan bir oyuncu olmaması. Bir başka madde ise sadece San Antonio için oynamış ve oynuyor olması. Çünkü San Antonio çok büyük bir şehir değil, New York-Los Angeles-Chicago-Boston- şehirlerinden birinde ya da bu derece büyük bir markette oynasaydı Duncan, çok daha fazla ilgi gören bir oyuncu olabilirdi. Bir başka madde ise oyun karakteri ve kişiliği. Duncan sadece oyununu oynayan, kavgayla gürültüyle hiç işi olmayan, basına iyi ya da kötü yönde kullanabilecek demeçler vermeyen, özel hayatıyla göz önünde olacak bir oyuncu ve bir insan değil. Bütün bu maddeler birleşince Duncan hakettiği ilginin çok daha altında bir ilgi görüyor, basketboluyla ne Kobe’den, ne Shaq’tan daha az ilgi görecek bir oyuncu değil. Duncan’ın kariyeriyle ilgili bir yazı yazmaya kalkarsak, ve bu yazı eksiksiz olsun istersek yazacağımız bu yazı yıllarımızı alacaktır. Ve ben tabiki bu yazıyı yıllarca yazmayacağım bu yüzden biraz toparlamak istiyorum. Tim Duncan gerek oyunuyla, gerek karakteriyle kendini bütün dünyaya sevdirmiş, Spurs’ün en büyük rakibinin taraftarlarına bile(texas derbisi olarak Dallas Diyebiliriz.) kendini sevdirmiş, ve bütün dünya tarafından çok büyük bir saygı gören bir oyuncu. Ve bunların hepsini fazlasıyla hakediyor Tim Duncan. Kariyerinin sonlarına geldiğini hepimiz biliyoruz, kendiside bu seneki finallerde bunu belirtmişti, ve bu sene o duygularını hiç dışarı vurmayan Duncan’ın biraz daha çocuk olduğunu, biraz daha fazla zevk almak için oynadığını hepimiz gördük. Bu kadar önemli bir superstar’ı canlı olarak izleyebildiğimiz için çok şanslıyız, ilerde çocuklarımıza hatta torunlarımıza anlatabileceğimiz, örnek gösterebileceğimiz bir oyuncu, bir karakter. Tim Duncan’a kalan kariyerinde ve hayatında çok içten bir şekilde sağlık ve mutluluk diliyorum. İyiki varsın The Big Fundamental, ve asla unutulmayacaksın, çünkü efsaneler asla ölmez…
Eren SÖZEN
22 Temmuz 2014 Salı
WTA İstanbul'da parlayan gençler
İstanbul'da düzenlenen WTA Cup'ta birçok genç tenisçiyi izleme imkanı bulduk. Turnuvada iyi performans gösteren genç tenisçileri hatırlayalım...
7- İpek Soylu : Turnuvaya ana tablodan katılan İpek Soylu ilerlemeyi başaramadı. '96lı İpek ilk turda önemli bir sınava çıktı ve Karin Knapp'e 6-2'lik iki setle yenildi. İpek maçta zaman zaman iyi oynadı ama iyi performansını maçın geneline yayamadı, rakibinin de önemli bir isim olduğunu hatırlatayım.
6- Çağla Büyükakçay : Çağla ilk turun en zorlu maçında Karolina Pliskova ile karşılaşmıştı. İlk iki set büyük rekabet içinde geçti, final setinde ise Çağla dağıldı ve oyun bile kazanamadı. '89lu Çağla biraz daha zayıf bir rakiple karşılaşsa turu çok rahat geçebilirdi, bugüne kadar Çağla'nın bir grand slam ana tablosunda yer aldığını görmedik, artık en azından ilk turlarda görmek istiyoruz.
5- Karolina Pliskova : '92li Pliskova 2013 başından beri tüm grand slamlerde birinci veya ikinci turlarda yer alıyor. Bu turnuvada önce Çağla'yı, sonra da eski şampiyonlardan Shahar Peer'i yenmeyi başardı. Çeyrek final maçında Wozniacki'ye karşı da bir set kazanmayı başarmıştı. Çek tenisçi için iyi bir turnuva oldu diyebiliriz. Karolina ayrıca çiftlerde ikizi Krystina ile beraber çeyrek final oynadı.
4- Kurumi Nara: Son dört grand slamde iki kez ikinci turda, iki kez üçüncü turda elenen Japon Nara çeyrek finalde Vinci'ye yenildi. İlk turda Konta'ya sadece iki oyun veren Nara zorlu ikinci tur maçında Siniakova'yı geçmeyi başarmıştı. Vinci karşısında oyuna ortak olamadı ama özellikle Siniakova maçındaki servis performasıyla alkışı hak etti.
3- Katerina Siniakova: Turnuvanın en genç tenisçilerinden biri olan Siniakova çok iyi bir genç kızlar kariyeri geçirdi. 2013'teki dört grand slamde bir tekler finali oynadı, üç çiftler şampiyonluğu yaşadı. İstanbul'da ikinci turda Nara'ya elendi ama performansı çok etkileyiciydi. İlk iki set boyunca çok iyi servis atan Siniakova pes etmeyen yapısıyla göze batıyor. Maçı ikinci sette kaybetme noktasına gelmişti ama iki kez dönmeyi başardı.
2- Kristina Mladenovic: '93lü Fransız Mladenovic'in gelişimi zaten ortada. 1.84'lük boyuyla özellikle çiftlerde daha iyi bir oyuncu. Bu yıl Roland Garros'ta Li Na'yı yenme başarısı göstermişti, burada da yarı final oynadı. Yarı final maçında tutunamadı ama önceki gün Schiavone karşısında geriden gelip çok etkileyici bir galibiyete imza atmıştı.
1- Ana Konjuh: Turnuvanın en genç tenisçisi olan Konjuh için 'turnuvanın asıl kazananı' diyebiliriz. Aralık '97 doğumlu Hırvat buraya gelmeden önce Wimbledon'da üçüncü tur oynamıştı. İstanbul'da sırasıyla Rybarikova-Doi-Svitolina'yı yenerken üç maçı da final setinde kazandı, Vinci karşısında ise tutunamadı. Konjuh kazandığı üç maçta da yaşına göre çok olgun davrandı ve gereken yerlerde riski almaktan kaçınmadı, çok iyi bir servisçi olduğunu söyleyemeyiz. Oyunun en zayıf yönü bu, uzun rallilerde üstünken kısa rallilerde puanı almakta zorlanıyor. İstanbul sonrası dünya sıralamasının 116.sı oldu, kısa zamanda ilk 20'ye girmesi sürpriz olmaz.
sahinarif88@hotmail.com
www.abcspor.com
7- İpek Soylu : Turnuvaya ana tablodan katılan İpek Soylu ilerlemeyi başaramadı. '96lı İpek ilk turda önemli bir sınava çıktı ve Karin Knapp'e 6-2'lik iki setle yenildi. İpek maçta zaman zaman iyi oynadı ama iyi performansını maçın geneline yayamadı, rakibinin de önemli bir isim olduğunu hatırlatayım.
6- Çağla Büyükakçay : Çağla ilk turun en zorlu maçında Karolina Pliskova ile karşılaşmıştı. İlk iki set büyük rekabet içinde geçti, final setinde ise Çağla dağıldı ve oyun bile kazanamadı. '89lu Çağla biraz daha zayıf bir rakiple karşılaşsa turu çok rahat geçebilirdi, bugüne kadar Çağla'nın bir grand slam ana tablosunda yer aldığını görmedik, artık en azından ilk turlarda görmek istiyoruz.
5- Karolina Pliskova : '92li Pliskova 2013 başından beri tüm grand slamlerde birinci veya ikinci turlarda yer alıyor. Bu turnuvada önce Çağla'yı, sonra da eski şampiyonlardan Shahar Peer'i yenmeyi başardı. Çeyrek final maçında Wozniacki'ye karşı da bir set kazanmayı başarmıştı. Çek tenisçi için iyi bir turnuva oldu diyebiliriz. Karolina ayrıca çiftlerde ikizi Krystina ile beraber çeyrek final oynadı.
4- Kurumi Nara: Son dört grand slamde iki kez ikinci turda, iki kez üçüncü turda elenen Japon Nara çeyrek finalde Vinci'ye yenildi. İlk turda Konta'ya sadece iki oyun veren Nara zorlu ikinci tur maçında Siniakova'yı geçmeyi başarmıştı. Vinci karşısında oyuna ortak olamadı ama özellikle Siniakova maçındaki servis performasıyla alkışı hak etti.
3- Katerina Siniakova: Turnuvanın en genç tenisçilerinden biri olan Siniakova çok iyi bir genç kızlar kariyeri geçirdi. 2013'teki dört grand slamde bir tekler finali oynadı, üç çiftler şampiyonluğu yaşadı. İstanbul'da ikinci turda Nara'ya elendi ama performansı çok etkileyiciydi. İlk iki set boyunca çok iyi servis atan Siniakova pes etmeyen yapısıyla göze batıyor. Maçı ikinci sette kaybetme noktasına gelmişti ama iki kez dönmeyi başardı.
2- Kristina Mladenovic: '93lü Fransız Mladenovic'in gelişimi zaten ortada. 1.84'lük boyuyla özellikle çiftlerde daha iyi bir oyuncu. Bu yıl Roland Garros'ta Li Na'yı yenme başarısı göstermişti, burada da yarı final oynadı. Yarı final maçında tutunamadı ama önceki gün Schiavone karşısında geriden gelip çok etkileyici bir galibiyete imza atmıştı.
1- Ana Konjuh: Turnuvanın en genç tenisçisi olan Konjuh için 'turnuvanın asıl kazananı' diyebiliriz. Aralık '97 doğumlu Hırvat buraya gelmeden önce Wimbledon'da üçüncü tur oynamıştı. İstanbul'da sırasıyla Rybarikova-Doi-Svitolina'yı yenerken üç maçı da final setinde kazandı, Vinci karşısında ise tutunamadı. Konjuh kazandığı üç maçta da yaşına göre çok olgun davrandı ve gereken yerlerde riski almaktan kaçınmadı, çok iyi bir servisçi olduğunu söyleyemeyiz. Oyunun en zayıf yönü bu, uzun rallilerde üstünken kısa rallilerde puanı almakta zorlanıyor. İstanbul sonrası dünya sıralamasının 116.sı oldu, kısa zamanda ilk 20'ye girmesi sürpriz olmaz.
sahinarif88@hotmail.com
www.abcspor.com
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)